با قلبی سرخ که از آن خورشید می تابید . . .

از مادری . . . به استواری کوه ، پاکی باران ، سخاوت درختان پربار،

گرمای خورشید و مهربانی . . .

                                          برای آن دیگر نمونه ای ندارم . . .

آری

چیزهایی که می نگارم و خواهم نگاشت ، داستان زندگانی من است ،

حال ممکن است این من ، خود من باشم یا یک من دیگر . . . . . . .

چه فرق می کند ، مهم اینست که می نگارم . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

گاه می گویم :غمی نیست که دستانم خالیست

                                                             در پناه او که نگاهدار همه ماست

                                                           یا حق